आजी
आठवणींची भरते शाळा
तिची रिकामी जागा छळते
रूप करारी वात्सल्याचे
सतत मनात तरळत रहाते .
शेतकऱ्याची ती सुगृहिणी
कष्टाळू अन स्वाभिमानी
सदा सज्ज ती पदर खोचुनी
क्षुधा शांती हा धर्म मानुनी .
दुधातुपाची भरली भांडी
तुप्तता तिच्या ह्रदयातून सांडी
हसतमुखाने राबता सोशी
लवलवती जणू वीज जशी .
भाचे-पुतणे, लेकी-बाळी
गडीमाणसे वा मोलकरणी
लहान थोरांच्या गप्पांमध्ये
मनापासून ती रमून जाई .
कृश काया अन कांती गोरी
कथाकथनाचे तंत्रही भारी
तेजस्वी चेहरा अन डोळे निळे
चाणाक्ष नजरेला दिसे आगळे .
भूमिका प्रत्येक तिची
लोभसवाणी जरी
रम्य बालपण जपणारी
लाडकी आजीच ती खरोखरी .
